Read Veda - 15 by Eshwarchandra Rathnapalli in Telugu Fiction Stories | మాతృభారతి

Featured Books
  • వేద - 15

    ఆ రాత్రి మేనార్ ప్రధాన ద్వారం అంత వేగంగా, అంత బలంగా మోగేసరిక...

  • మై ఈవిల్ లవర్

    ఊరి చివర....ఒక అమ్మవారి ఆలయం...అక్కడ ఒక అమ్మాయి....తనకోసం ప్...

  • అంతం కాదు - 75

    ఓపెనింగ్ సీన్ చూస్తే... అది మన కళ్ళ ముందు ఉన్న విశ్వం కాదు!...

  • Dharma-X: The Digital Avatar - 1

    తెల్లవారుజామున నాలుగు గంటలు. బయట ప్రపంచం ఇంకా నిద్రలోనే ఉందే...

  • సఖి...

    అది ఒక పెద్ద ఇంద్రభవనం లాంటి ఇల్లు.... కానీ అంతా చీకటితో ఒక...

కేటగిరీలు
షేర్ చేయబడినవి

వేద - 15

ఆ రాత్రి మేనార్ ప్రధాన ద్వారం అంత వేగంగా, అంత బలంగా మోగేసరికి అందరి గుండెలు ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాయి. వేద భయంతో వణికిపోతూ అర్జున్ వెనుక దాక్కుంది. 

గురుస్వామి నెమ్మదిగా వెళ్లి ఆ భారీ ఇనుప తలుపులు తెరిచారు. కానీ వారు అనుకున్నట్టు అక్కడ ఉన్నది శత్రువు కాదు. 

అక్కడ ఉన్నది గజగజ వణికిపోతున్న ఒక కుర్రాడు.. గురుస్వామి పంపిన వార్తాహరుడు. ఏదో ముఖ్యమైన సమాచారాన్ని మోసుకొచ్చాడు.

ఆ క్షణం గడిచిపోయింది కానీ, వేద మనసులో మొదలైన అలజడి మాత్రం తగ్గలేదు. 

"ప్రతి చిన్న శబ్దం నన్ను భయపెడుతోంది. బయట ఉన్న శత్రువు కంటే, నా లోపల పెరుగుతున్న ఈ మృగం ఎప్పుడు బయటకు వస్తుందో అన్న భయం నన్ను చంపేస్తోంది. నా వల్ల నా చుట్టూ ఉన్నవాళ్ళకి ప్రమాదం తప్పదేమో!" అని వేద తనలో తను మధనపడుతూనే ఉంది.

మరుసటి రోజు ఉదయం..

మేనార్‌లోని ఒక పాత ధ్యాన మందిరం యొక్క గది నిండా సాంబ్రాణి ధూపం అలముకుని ఉంది. కిటికీల నుండి వస్తున్న సన్నని సూర్యకాంతి ఆ పొగలో వింతైన ఆకృతులను సృష్టిస్తోంది. 

గురుస్వామి వేదను ఒక చాప మీద కూర్చోబెట్టారు. ఆమె ముందు ఒక మట్టి పాత్ర నిండా నీటిని ఉంచారు. 

అర్జున్ గది చివర నిలబడి, తన చేతులు కట్టుకుని ఇదంతా నిశితంగా గమనిస్తున్నాడు. అతని కళ్లలో ఇంకా ఏదో అసహనం ఉంది.

"వేద, నీ మనసు ఈ నీటిలా ప్రశాంతంగా ఉండాలి. నీలోని నిప్పును ఆపడానికి కావలసింది, నీ లోపల ఉండాల్సిన నీటిలాంటి నిశ్చలత్వం. కళ్లు మూసుకో.. నీ శ్వాసను గమనించు. లోపల రగులుతున్న ఆ వేడిని చల్లబరచు." అని గురుస్వామి గంభీరంగా చెప్పారు.

ఆయన లోలోపల మాత్రం తీవ్రమైన ఆందోళనలో ఉన్నారు. "వేద రక్తంలోని వేడిని ఆపడం సామాన్యమైన విషయం కాదు. కాలం తక్కువగా ఉంది. ఆ ముద్రలు బలహీనపడుతున్నాయి." అని ఆయన అంతరాత్మ హెచ్చరిస్తోంది.

గురుస్వామి చెప్పిన సూచనలను దృష్టిలో ఉంచుకొని వేద కళ్లు మూసుకుంది. శ్వాస మీద ధ్యాస ఉంచడానికి ప్రయత్నించింది. 

కానీ, ప్రశాంతతకు బదులు ఆమె కళ్ల ముందు చీకటిలో భయంకరమైన మంటలు కనిపించసాగాయి. 

తన చిన్నతనంలో జరిగిన ఆ ఘోర ప్రమాదం.. తల్లిదండ్రుల అరుపులు, కాలిపోతున్న ఇల్లు.. అన్నీ ఒక్కసారిగా ఆమెను ముంచెత్తాయి.

"వద్దు.. ఆ దృశ్యాలు వద్దు! నన్ను వదిలేయండి!" అని వేద లోపల గట్టిగా అరుచుకుంది.

వేద పాత ఙ్ఞాపకాలు ఆమె మనసులో దృశ్యాల్లా ఆవహిస్తుంటే, ఆమె శ్వాస వేగం పెరిగింది. గదిలోని ఉష్ణోగ్రత ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. 

సాంబ్రాణి పొగ కూడా వేగంగా కదలడం మొదలైంది. వేద శరీరం నుండి ఒక రకమైన సెగ బయటకు వస్తోంది.

హఠాత్తుగా వేద ఆవేశంతో కళ్లు తెరిచింది. ఆమె కళ్లు ఎర్రగా మారిపోయాయి. 

ఆమె చూపు ఎదురుగా ఉన్న ఆ మట్టి పాత్రపై పడగానే, అందులోని నీరు మరగడం మొదలై, మరుక్షణమే ఆ పాత్ర ముక్కలై పేలిపోయింది. 

ఆ గదిలో ఉన్న పాత పుస్తకాలు, చెక్క వస్తువులు గురుత్వాకర్షణ శక్తిని కోల్పోయినట్లు మెల్లగా గాలిలోకి లేవడం మొదలుపెట్టాయి.

ఆ దృశ్యాన్ని చూడగానే అర్జున్ షాక్‌తో ఒక్క అడుగు వెనక్కి వేశాడు. "ఇది సాధనలా లేదు.. ఇదొక విధ్వంసంలా ఉంది! ఆమెను ఆపకపోతే ఈ మేనార్ మొత్తం కూలిపోయేలా ఉంది." అని అనుకుంటూ వేదను పిలవబోయాడు.

ధ్యాన ముద్రలో ఉన్న వేద చేతుల నుండి సన్నని ఆవిర్లు రావడంతో, ఆమె నియంత్రణ కోల్పోతోంది. 

గాలిలో తేలుతున్న వస్తువులన్నీ ఒక్కసారిగా కింద పడిపోయాయి. ఆ తర్వాత వేద గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ, నీరసంగా నేలపై కూలబడిపోయింది.

అర్జున్ కంగారుగా ఆమె దగ్గరకు వెళ్లబోయాడు. "వేద.. నువ్వు బానే ఉన్నావా?" అని అడిగాడు.

వేద భయంతో వెనక్కి జరిగి, "రావద్దు! నన్ను తాకవద్దు! నన్ను ఒంటరిగా వదిలేయండి." అని గట్టిగా అరిచింది. ఆమె గొంతులో వణుకు, కళ్ళలో నిరాశ స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. 

"నన్ను నేనే అదుపు చేసుకోలేకపోతున్నా, అలాంటిది నేను ఇంకొకరిని ఎలా రక్షించగలను. నేను కేవలం ఒక వినాశకారిని." అని తనను తాను అసహ్యించుకుంది.

వేద ఆవేదనను కళ్ళారా చూసిన అర్జున్ అక్కడే ఆగిపోయాడు. అప్పటివరకు కేవలం ఒక ఇన్వెస్టిగేటర్‌లా ఆలోచించిన అతను, మొదటిసారి వేద పడుతున్న మానసిక వేదనను చూసి చలించిపోయాడు. 

ఆమె పడుతున్నది కేవలం శారీరక నొప్పి మాత్రమే కాదు, అంతకంటే భయంకరమైన మానసిక నరకం.

వేద ఏడుస్తూ తన అరచేతులను చూసుకుంది. ఆవేశంలో లోపల కలిగిన ఆ విపరీతమైన వేడికి ఆమె అరచేతులపై ఎర్రటి కాలిన గుర్తులు ఇంకా స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. 

అప్పుడే కారిన కన్నీటి బొట్టు ఒకటి ఆమె బుగ్గపై పడగానే, ఆ వేడికి అది కూడా ఆవిరి అయిపోయింది.

ఆమె అర్జున్ వైపు దీనంగా చూస్తూ, "నా వల్ల కాదు అర్జున్.. ఈ మంటను నేను భరించలేను, ఆపలేను! నన్ను వదిలేయండి..!" అని బిగ్గరగా ఏడ్చేసింది.

దూరం నుండి గురుస్వామి ఆ కాలిన గుర్తులను గమనించారు. ఆ గుర్తులను చూడగానే ఆయన ముఖం పాలిపోయింది. 

"మొదటి బంధనం ఇప్పుడు ఇంకాస్త బలహీనపడింది.. ఆ రక్తంలోని ఉగ్రత ఇప్పుడు ఆమె శరీరాన్ని దహించడం మొదలుపెట్టింది. పరిస్థితి మన చేతుల్లో నుండి చేజారుతుంది!" అని దిగులుగా అనుకున్నారు.

ఆ గదిలో మళ్ళీ నిశ్శబ్దం అలుముకుంది, కానీ అది మరింత భయంకరంగా మారింది.

అసలు వేద చేతులపై ఏర్పడిన ఆ గుర్తులు దేనికి సంకేతం? ఆమె శరీరమే ఆ శక్తిని తట్టుకోలేకపోతుంటే, ముందు ముందు జరగబోయే ప్రమాదాన్ని ఆమె ఎలా ఎదుర్కోగలదు? 

తదుపరి ఎపిసోడ్‌లో చూడండి.