సృష్టికర్త బ్రహ్మదేవుని అనుగ్రహంతో జన్మించిన సిందూరుడు అసాధారణమైన రూపం, అపారమైన బలం కలిగినవాడు. అతని శరీరం ఉదయసూర్యునిలా ఎర్రగా ప్రకాశించేది. తన కుమారుడిపై ప్రేమతో బ్రహ్మ అతనికి విశేషమైన శక్తులను ప్రసాదించాడు. వాటిలో అత్యంత భయంకరమైనది ఏమిటంటే, తాను తన బాహువులతో ఎవరినైనా గట్టిగా ఆలింగనం చేస్తే వారు ప్రాణాలు కోల్పోయే శక్తి.
వరాన్ని పొందిన సిందూరుడు మొదట ఆనందించాడు. కానీ కొద్దికాలానికే అతని మనసులో ఒక ప్రమాదకరమైన ఆలోచన పుట్టింది.
“నాకు లభించిన వరం నిజంగా పనిచేస్తుందా? దాన్ని పరీక్షించాలి!”
“ఎవరిపై?” అని అతని అంతరంగం ప్రశ్నించింది.
అతని అహంకారం వెంటనే సమాధానం చెప్పింది.
“ఈ వరం ఇచ్చిన బ్రహ్మపైనే!”
ఆ ఆలోచన తెలిసిన బ్రహ్మదేవుడు దిగ్భ్రాంతి చెందాడు. వరం పొందిన వెంటనే దాతపైనే దానిని ప్రయోగించాలనుకున్న సిందూరుడి స్వభావాన్ని చూసి,
“శక్తికి సంస్కారం తోడుకాకపోతే అది వినాశనానికి దారి తీస్తుంది. నీ అహంకారాన్ని గజాననుడు అణచివేస్తాడు” అని హెచ్చరించాడు.
కానీ సిందూరుడు ఆ మాటలను పట్టించుకోలేదు.
“నన్ను ఓడించగలవాడు ఈ లోకంలో ఎవడు?” అంటూ గర్వంగా నవ్వాడు.
కాలం గడిచేకొద్దీ అతని బలం పెరిగింది. బలంతో పాటు అహంకారం మరింత పెరిగింది. రాజులను ఓడించాడు. ఋషుల తపస్సులకు ఆటంకాలు కలిగించాడు. దేవతలను భయపెట్టాడు. తన మాటే ధర్మం, తన కోరికే శాసనం అన్నట్లు ప్రవర్తించాడు.
అతని దౌర్జన్యానికి భూమి వణికిపోయింది.
అప్పుడు దైవసంకల్పంతో గజాననుడు అవతరించాడు.
చిన్న రూపం. ప్రశాంతమైన ముఖం. కానీ ఆ ప్రశాంతత వెనుక అపారమైన శక్తి ఉంది. ఆయనను చూసిన సిందూరుడు హేళనగా నవ్వాడు.
“నన్ను ఎదుర్కొనేది నువ్వా?”
గజాననుడు చిరునవ్వుతో అన్నాడు:
“నీ శరీరబలం ఎంత ఉందో నాకు తెలుసు. కానీ తన మనసును జయించలేని వాడు ప్రపంచాన్ని జయించినా ప్రయోజనం లేదు.”
సిందూరుడు కోపంతో ఊగిపోయాడు.
“నాకు నీతి చెప్పకు! నా బాహువుల్లో చిక్కినవాడు బతకడు.”
“అయితే ముందుగా నీ అహంకారపు బాహువుల నుంచి నీవే బయటపడగలవా?” అని గజాననుడు ప్రశ్నించాడు.
ఆ మాటలు సిందూరుడిని మరింత రెచ్చగొట్టాయి.
భీకరమైన యుద్ధం ప్రారంభమైంది. సిందూరుడు పర్వతాలను కదిలించే శక్తితో దాడి చేశాడు. గజాననుడు మాత్రం ప్రతి దాడినీ ప్రశాంతంగా ఎదుర్కొన్నాడు. ఒకవైపు ఉన్మాదం, మరోవైపు స్థిరత్వం. ఒకవైపు గర్వం, మరోవైపు జ్ఞానం.
చివరకు సిందూరుడు తన బాహువులతో గజాననుణ్ణి బంధించేందుకు దూసుకొచ్చాడు.
అదే అతని చివరి ప్రయత్నమైంది.
గజాననుడు తన దివ్యశక్తితో సిందూరుడిని అదుపులోకి తీసుకున్నాడు. అతని అపారమైన బలం క్షణాల్లో నిష్ప్రభమైంది. ఇప్పటివరకు తనను చూసి ప్రపంచం భయపడిందని గర్వించిన సిందూరుడు తొలిసారిగా తనలోనే భయాన్ని చూశాడు.
“నా బలం ఎందుకు నన్ను కాపాడలేకపోయింది?” అని అతను ప్రశ్నించాడు.
గజాననుడు ప్రశాంతంగా సమాధానమిచ్చాడు:
“బలం నీకు లభించింది. కానీ దానికి వినయం తోడుకాలేదు. వరం నీకు వచ్చింది. కానీ కృతజ్ఞత రాలేదు. విజయాలు వచ్చాయి. కానీ వివేకం పెరగలేదు. నీ పతనానికి కారణం శత్రువు కాదు, నీ అహంకారమే.”
ఆ మాటలతో సిందూరుడి గర్వం కరిగిపోయింది. చివరకు గజాననుని దివ్యశక్తిలో అతడు లీనమయ్యాడు. సిందూరుని ఎర్రని వర్ణం గణపతికి అలంకారంగా మారిందని పురాణ సంప్రదాయం చెబుతుంది. అందుకే గణపతికి సిందూరార్చన ప్రత్యేకమైనదిగా భావిస్తారు.
గజాననుని విజయం కేవలం ఒక రాక్షసునిపై సాధించిన జయం కాదు. అది అహంకారంపై వినయం సాధించిన విజయం. ఆ రోజు దేవలోకమంతా ఆనందోత్సాహాలతో నిండిపోయింది. ఋషులు తమ తపస్సులను మళ్లీ ప్రశాంతంగా కొనసాగించారు. దేవతలు గణనాథుని స్తుతిస్తూ పుష్పవర్షం కురిపించారు. భూమాత కూడా తన భారాన్ని దింపుకున్నట్లు సంతోషించింది.
అయితే ఈ గాథలోని నిజమైన మహిమ యుద్ధంలో లేదు. యుద్ధం తర్వాత కలిగిన జ్ఞానోదయంలో ఉంది. సిందూరుడు తన చివరి క్షణంలో గ్రహించిన సత్యం ప్రతి మనిషికి మార్గదర్శకం. మన చేతికి వచ్చిన శక్తి, సంపద, అధికారం లేదా ప్రతిభ శాశ్వతమైనవి కావు. అవి దైవప్రసాదాలే. వాటిని సమాజహితం కోసం ఉపయోగించినప్పుడే వాటికి విలువ ఉంటుంది. లేకపోతే అవే మన పతనానికి కారణమవుతాయి.
అందుకే గణపతిని విఘ్నేశ్వరుడు అని పిలుస్తారు. ఆయన తొలగించేది కేవలం బాహ్య విఘ్నాలను మాత్రమే కాదు; మనలో దాగి ఉన్న గర్వం, అహంకారం, దురభిమానం అనే అంతర్గత విఘ్నాలను కూడా. సిందూరవిజయం మనకు నేర్పే శాశ్వత సందేశం ఇదే. ప్రపంచాన్ని జయించాలనే ముందు మన మనసును జయించడం నేర్చుకోవాలి. ఎందుకంటే తనను తాను జయించినవాడే నిజమైన విజేత.
సిందూరుడి కథ మనకు మరో గొప్ప సత్యాన్ని కూడా గుర్తుచేస్తుంది. ప్రతిభ, ధనం, పదవి, అధికారం, విద్య, ఖ్యాతి, శక్తి, విజయం, ఇవన్నీ మనిషిని గొప్పవాడిని చేయవు. వాటిని ఎంత వినయంతో, ఎంత ధర్మబద్ధంగా ఉపయోగిస్తాడన్నదే అతని నిజమైన గొప్పతనాన్ని నిర్ణయిస్తుంది. శక్తి వచ్చినప్పుడు వినయం పెరగాలి. విజయం వచ్చినప్పుడు కృతజ్ఞత పెరగాలి. ఎంత ఎత్తుకు ఎదిగినా నేలను మరిచిపోకుండా ఉండాలి. చెట్టు ఎంత ఫలవంతమైతే అంత వంగుతుందో, మనిషి ఎంత గొప్పవాడైతే అంత వినయవంతుడిగా మారాలి.
మనిషి జయించవలసిన గొప్ప శత్రువు బయట ఉండడు, అతని లోపలే ఉంటాడు. కామం, క్రోధం, లోభం, మోహం, మదం, మాత్సర్యం అనే అంతర్గత శత్రువులను జయించినవాడే జీవితంలో నిజమైన విజయశిఖరాలను అధిరోహిస్తాడు. గజాననుడు సిందూరుడిని జయించిన గాథ మనకు ఈ శాశ్వత సత్యాన్ని బోధిస్తుంది. ప్రపంచాన్ని జయించడం గొప్పది కావచ్చు, కానీ తనను తాను జయించడం అంతకంటే గొప్పది. అదే నిజమైన విజయం. అదే ఆధ్యాత్మిక పరిపక్వత. అదే జీవితానికి పరమార్థం. అదే గణనాథుడు ప్రసాదించే సర్వోన్నత ఆశీర్వాదం. నిజమైన “సిందూరవిజయం”.
