త్రేతాయుగంలో సింధు అనే రాజకుమారుడు ఉండేవాడు. చిన్ననాటి నుంచే అతనిలో అసాధారణమైన శక్తిని సంపాదించాలనే కోరిక ఉండేది. ఆ కోరికతో సూర్యదేవుడిని గురించి ఘోర తపస్సు చేశాడు. అతని తపస్సుకు మెచ్చిన సూర్యుడు వరం ప్రసాదించాడు. అమృతశక్తి అతని శరీరంలో ఉన్నంతకాలం అతన్ని ఎవరూ సంహరించలేరన్నది ఆ వరం. అక్కడితో సింధు జీవితం మారిపోయింది. శక్తి వచ్చినప్పుడు వినయం పెరగాలి. కానీ సింధులో అహంకారం పెరిగింది. “ఇక నన్ను ఎదిరించగలవాడు ఎవరు?” అని గర్వంగా ప్రకటించాడు. వరబలంతో రాజ్యాలను జయించాడు. దేవతలను ఓడించాడు. ఋషుల యజ్ఞాలకు ఆటంకాలు కలిగించాడు. ప్రజల జీవితాల్లో భయాన్ని నింపాడు. చివరకు తన శక్తే శాశ్వతమని భావించాడు. అతని పేరు వినగానే రాజులు వణికేవారు. ఋషులు తమ ఆశ్రమాలను విడిచి అడవుల్లోకి వెళ్లేవారు. సాధారణ ప్రజలు మాత్రం తమకు రక్షణ ఎక్కడి నుంచి వస్తుందో తెలియక దేవుణ్ణి ప్రార్థించేవారు. బాధితులైన దేవతలు పరమేశ్వరుణ్ణి ప్రార్థించారు. లోకాన్ని కాపాడేందుకు